niedziela, 8 czerwca 2014

1. Uczyć się języka niemieckiego.

Uncle Sam Says - Również I TY możesz się nauczyć niemieckiego!

Uwaga: wiele poniższych sugestii znajdzie zastosowanie w przypadku nauki również innych języków obcych.

Wbrew obiegowej opinii język niemiecki nie jest taki straszny. Okej, może nie brzmi jakoś wielce poetycko i śpiewnie, ale przynajmniej jest poukładany i nie taki trudny. Dobra wiadomość również dla inzynierów: język techniczny wydaje się być nawet prostszy niż ten codzienny! Ale po kolei:

0.  Ja mam się uczyć języka obcego?


Filmik na ten temat
(po angielsku, ale można sobie włączyć polskie napisy)

1. Dlaczego Niemiecki?


 http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Flag_of_Germany.svg/125px-Flag_of_Germany.svg.png
  • Bo jest to język obcy którym posługuje się ok 120 mln ludzi (12. miejsce na świecie), a urzędowym jest w Austrii, Belgii, Liechtensteinie, Luksemburgu, Niemczech, Szwajcarii, oraz Unii Europejskiej (język oficjalny i roboczy).
  • Bo warto znać język jednego z naszych sąsiadów (i nie trzeba daleko jechać by porozmawiać z rodowitym użytkownikiem).
  • Bo Niemcy są naszym głównym partnerem handlu zagranicznego - zarówno w przypadku importu, jak i eksportu.
  • Bo (w związku z powyższym) często się przydaje w pracy.
  • Bo jest niemal niezbędny jeśli tej pracy szuka się w Niemczech.

 

 2. Jak długo to trwa?

 

Wszyscy chcieliby się języka nauczyć najlepiej w 1 dzień. Nie będę owijał w bawełnę - w zależności od zaangażowania potrzeba minimum z rok żeby zacząć mówić (startując od 0), z półtora żeby być w stanie się dogadać, a pewnie kolejnych kilku żeby osiągnąć naprawdę dobry poziom.
Zaangażowanie jest tu słowem-kluczem: sam do niedawna byłem przykładem osoby która się tego języka trochę pouczyła w szkole, trochę zapomniała, znowu trochę pouczyła, jeszcze więcej zapomniała, czego teraz żałuję, bo porządna nauka od początku zaoszczędziłaby sporo czasu. Przy takim trybie nauki zajmie ona całe życie, więc polecam jednak solidność.

3. Jak się uczyć?


Tak jak wspominał pan z filmiku w punkcie 0 najważniejsza jest motywacja. Dobrze wiedzieć od początku, że się naprawdę chce tego języka nauczyć. No i trzeba realnie spojrzeć, że trochę czasu, wysiłku i systematyczności nas to będzie kosztować. W jaki sposób się uczyć? Najlepiej "bombardując" się tym językiem z każdej strony, korzystając z kilku z poniższych metod (warto sobie o nich w internecie doczytać):
  • Kurs językowy - w małej grupie może dawać naprawdę dobre efekty. No i łatwiej z motywacją jak się już zań zapłaci :P
  • Kursy komputerowe - online (czesto bezpłatne, lekcje do pobrania, przychodzące na maila lub po prostu uzupełniane online, jak choćby z dw.de) lub offline (często zawierają świetny mechanizm służący lepszemu zapamiętywaniu słówek, o którym była mowa w filmiku, np. Super Memo, Profesor Klaus, również bezpłatne jak http://ankisrs.net/).
  • Kursy audio (np. http://book2.de/ - niezupełnie do nauki od początku bym powiedział).
  • Blogi o języku niemieckim (jak http://www.jezyk-niemiecki-blog.com/).
  • Niemieckie wiadomości (tu już trzeba trochę umieć, choć zawsze można też słuchać ich wolniej: http://www.dw.de/deutsch-lernen/nachrichten/s-8030).
  • Własnoręcznie wykonane karteczki post-it z ostatnio zasłyszanymi słówkami na lustrze w łazience.
  • Wydrukowane zestawy słówek (jak choćby z http://niemiecki.slowka.net/).
  • Niemieckie radio/film/książki itd.

Viel Erfolg!
(dużo sukcesów!)


wtorek, 20 maja 2014

9 miesięcy już za mną!

Wstyd! 5 miesięcy bez żadnego nowego wpisu. Nie mam nic na swoje usprawiedliwienie. Tylko tyle, że sesja była, że zaczęłam pracować, że dużo imprez było (eee....znaczy uczyłam się też). Trzeba zaległości blogowe nadrobić, więc drogi czytelniku bądź gotów na dość długi post. Zrób sobie herbatę (może z mlekiem?), usiądź wygodnie i zapraszam Cię do lektury.

STYCZEŃ
Sesja jak to sesja. Stres, kawa, duże ilości kawy, ślęczenie do późna na książkami, skryptami, walka z niemieckimi słówkami. Wszyscy siedzą w pokojach, ostro zakuwają. Nadchodzi 23.00 w nocy i..... pora na wspólną herbatę z mlekiem, chwilę relaksu, oderwanie się od chemicznych problemów. Na szczęście to już minęło. 3 egzaminy zostały pokonane. 2 z nich były ustne. Profesorowie mieli ubaw gdy słyszeli mieszaninę słownictwa niemiecko - angielską. Nie mniej jednak atmosfera na egzaminach ustnych była luźna. Zero dodatkowego, niepotrzebnego stresu. Egzamin był po prostu rozmową.

LUTY
Po sesji wydawać by się mogło, że miesiąc (tak, miesiąc!) ferii to wystarczająca ilość czasu by się odstresować, zrelaksować i trochę poobijać. Ale nie dla Kociołka! Bo Kociołek poszedł pracować. 4 bite tygodnie.

Tydzień 1 - zmiana poranna (poniedziałek - sobota)
pobudka: 4.30
początek: 6.00
przerwa: 10.00 - 10.30
koniec: 14.00
i.... spać!

Tydzień 2 - znowu zmiana poranna!
Tydzień 3 - po południe (poniedziałek - piątek)
początek 14.00
przerwa: 18.00 - 18.30
koniec: 22.00
i.... spać!

Tydzień 4 - zmiana nocna (niedziela - sobota)
początek: 22.00
przerwa: 2.00 - 2.30
koniec: 6.00
i..... na wykłady!

Co Kociołek robił w pracy? Wiele rzeczy! Układał płyty styropianowe i drewniane na palety, jeździł wózkami z paletami, czyścił płyty styropianowe z pyłu który lądował w dużej mierze na ubraniu. Innymi słowy była to praca fizyczna, która dała mi trochę w kość. Zwłaszcza jeśli polecenia były wydawane w dialekcie szwabskim, którego za nic w świecie nie rozumiem.

MARZEC I KWIECIEŃ
2 bite miesiące spędzone w laboratorium. Poniedziałki, wtorki i czwartki wyjęte z życiorysu. Od 8:00 do 17:30, czasami nawet do 19.00 destylowałam, mieszałam, ogrzewałam, krystalizowałam itd. Moja aparatura, którą musiałam zawsze sobie sama poskładać wyglądała tak:




















Czasami coś nie działało, czasami coś mi wykipiało, czasami mi całe dygestorium wodą zalało. Było zabawnie :) Dla niemieckich studentów te laboratoria były bardzo proste. Od samego początku studiów są uczeni pracy w laboratorium. Dla mnie wszystko było nowością. Każdy student miał przydzielone swoje stanowisko, swoje własne dygestorium. Nikt, nikomu nie przeszkadzał. Cały czas czuwał nad nami asystent z anielską cierpliwością, a w szczególności ogromną cierpliwością do moich niekończących się pytań co, jak i gdzie mam podłączyć, gdyż po prostu nigdy w życiu nie miałam do czynienia z taką aparaturą. Na każdych laboratoriach uczyłam się czegoś nowego. Nie powiem, była to strasznie stresująca nauka :)

W kolejnym poście: projekt naukowy w którym biorę udział i moje plany na najbliższe miesiące. Oczywiście post pojawi się wkrótce a nie za kolejne 5 miesięcy :D Buziaki!